Het verzonken klooster van de Kloosterwei

In de buurt van Sommelsdijk ligt een weide welk de naam Kloosterwei draagt. Over deze plek schrijft J.E. ter Gouw in zijn “Sporen van Bijgeloof“;

“Een kwartier ten westen van Sommelsdijk aan den grindweg naar Dirksland (den Oudelandschen dijk) ligt aan de linkerhand eene vierhoekige weide, welke aan drie zijden door wilgen en popelen omzoomd is. In het midden is een ronde waterpoel of ‘vaatje,’ die door een vijftal wilgen omringd is. Deze weide draagt den naam van ‘Kloosterwei’; omdat zij aan een klooster, en wel waarschijnlijk aan het Brielsche klooster behoord heeft. De overlevering echter beweert, dat er vroeger werkelijk een klooster gestaan heeft, dat in den grond verzonken is, en dat het ‘vaatje’ peilloos diep is. Mannen, die er in gebaggerd hebben, zouden in de diepte steenen trappen ontdekt hebben, alsmede eene deur, die toegang geeft tot eene gang; deze gang loopt door tot in Middelharnis, en eindigt daar in den kelder van een huis, dat niemand juist weet aan te wijzen.

Voor jaren geleden heeft de oude Heer A.A. met hulp van twaalf paarden een ijzeren kist uit de diepte opgehaald. Mogelijk bevatte zij groote schatten. Hij mocht den buit echter niet als den zijne beschouwen, want, door het vermoeiende van den arbeid een weinig uit zijn humeur, vloekte hij en – de kist verdween weer in de diepte, en is sedert niet meer gevonden.”

Ook volksverhalenverzamelaar Ruben A. Koman van het Meertens Instituut noteerde de sage in 2007. De verteller was P. Lodder uit Sommelsdijk, en hij wist er het volgende over te verhalen:

” Er werd altijd beweerd dat er vanaf de Kloosterwei (2 1/2 km buiten het dorp) een onderaardse gang zou lopen naar een huis aan de Voorstraat, de hoofdstraat. Er is nooit iets van gevonden. In of bij de Kloosterwei zou een klooster gestaan hebben. In de annalen is daar nooit iets van gebleken. Wel kwamen op die plaats bij het ploegen stukken steen naar boven. Of er ooit opgravingen gedaan zijn weet ik niet.” (Bron: Verhalenbank)